بسم الله الرحمن الرحیم

فرهنگ تعلیم و تربیت

می دانیم که با توجه به ریشه لغوی می توان واژه فرهنگ را"کشیدن به  جلو و بالا و یا  کشیدن به سمت شکوه و بزرگی" معنی نمود، تعریف یا تعبیری که تلویحاً سیر کمالی و رستن ورستاندن را رسانده و با مفهوم تعلیم و تربیت قرابت بسیار دارد . از بین تعاریف اصطلاحی و قراردادی بسیاری هم که برای فرهنگ وضع شده است اگر فرهنگ را  مجموعه ای هویت بخش یا وجه ممیزه  بدانیم که به فرد ؛ گروه ،جامعه، سازمان، موضوع و... هویت می بخشد،  می توانیم برای تعلیم و تربیت ، فرهنگی را قائل باشیم (همچنانکه برای رانندگی ،آپارتمان نشینی و... از پیشوند فرهنگ استفاده می کنیم . )

لذا حال که با اراده ای جدی و عزمی راسخ لایح قانونی مسئولیت پدر و مادر در تعلیم و تربیت فرزندان در تاجیکستان محاکمه شده ومسئولین مربوطه در حال جمع بست نظرات دریافتی هستند ، بررسی فرهنگ تعلیم و تربیت تاجیکستان در حال حاضر و  بستر سازی برای ایجاد و ترویج باورهای جدید و بر انگیختگی لازم برای پذیرش تغییرات و پیاده سازی طرح نو از جمله کارهای ضروری و با اهمیت است .

برای بررسی فرهنگ تعلیم و تربیت (باورها و نشانه هایی که به  تعلیم و تربیت هویت می بخشد.)  باورداشتها و نشانه های این باورداشتها  نزد  افراد درگیر درامر تعلیم و تربیت  باید مورد بررسی قرار گیرند . در یک دسته بندی کلی این افراد را می توانیم بر اساس نقش و میزان در گیر بودن در قالب زیر دسته بندی نماییم:

١- متولیان وسیاستگذاران اصلی ( پرزیدنت، وزارت معارف و...)٢ - متولیان ، سیاستگذاران ، کارگزاران و کارشناسان امر تعلیم و تربیت ٣- اساتید ، آموزگاران و مربیان ۴-  پدران و مادران 5- فراگیران ( فرزندان وخوانندگان مکاتب و...) 6-  سایرین

تا این باورها و نشانه ها شناسایی نگردیده و باورهای نکوهیده و ناپسند و نشانه های آن زدوده نگردیده و باورهای جدید جایگزین نگردد مطمئناً از لایحه قانونی کاری بر نمی­آید .