بسم الله الرحمن الرحیم

بچه خورک

مدتی است که دیگر اگر "موسفید" یا "خاله" و" کمپیری" ،  "بچه" خطابم کرد آزرده خاطر نمی شوم و یا اینکه اگر  در کوچه و خیابان فریاد "اِی بچه"  را شنیدم سرم را برمی گردانم چرا که شاید مرا "فریاد" کرده باشند . البته از اینکه "مردک" هم خطابم کنند دلگیر نمی شوم . این مقدمه را آوردم تا آنانی که از نزدیک گویش تاجیکی را نشنیده اند و با مفاهیم و اصطلاحات مردم تاجیکستان آشنا نیستند بدانند که در اینجا یک پسر از بدو تولد تا کهنسالی "بچه" خطاب می شود و تنها هنگامی "مردک" است که کم سن و سال تر از خودش اورا مورد خطاب قرار دهد. اما برای تشریح مفهوم "بچه خورک" ناچارم اشاره ای هم به این مطلب داشته باشم که قریب به اتفاق اوقات(غذایی) که در تاجیکستان مصرف می شود به ویژه غذاهای ملی و سنتی همچون خام شوربا و آش نیم پز است و عادت به خوردن این غذاها درابتدا کمی سخت است .

حال اگر بخواهند به قول خودشان "تیز" هم اوقاتی را طیار(آماده) کنند این نیم پز بودن بیشتر جلوه می کند.به غذایی که این گونه بر سر "دستر خان" می آید در اصطلاح "بچه خورک" می گویند یعنی باب دندان تیز و فک قوی بچه است  و تو می مانی و گشنگی و دندانهای عاریه و موی "ماش و برنجی" (جوگندمی) و تصوری که از تو به عنوان یک بچه وجود دارد.