بسم الله الرحمن الرحیم

راه ناهموار استقلال تاجیکستان

در حالی که حالا در تاجیکستان از 20 مین سالگرد استقلال با شکوه و حشمت زیاد تجلیل می‌شود، اما نه در سخنرانی پرزیدنت رحمان و نه در صحبتهای مراسم جشن از طاهر عبدالجبار، رئیس سازمان "رستاخیز" و مؤلف اعلامیه استقلال این کشور و قدر‌الدین اصلان اف، کفیل رئیس جمهوری تاجیکستان که در ماه سپتامبر سال 1991 اعلامیه استقلال این کشور را امضا کرده بود، نام برده نشد و تمام دستاوردهای دوران استقلال به شخص رئیس جمهوری فعلی مربوط خوانده شد.

از سوی دیگر، مقامات تاجیکستان ضمن تأکید به برانگیختن نزاع در این کشور از جانب "کشورهای خارجی و گروههای بیگانه‌پرست داخلی" از عامل دیگر محلگرایی که در فروزان شدن آتش جنگ داخل نقش کلیدی داشت، یادآوری نشد.

ضمناً، بلافاصله، پس از اعلام استقلال در تاجیکستان تظاهراتهای اعتراضی مخالفان دولت برگزار شده و این تظاهرات بالاخره به جنگ داخلی انجامید که طبق اطلاع منابع رسمی بیش از 100 هزار کُشته بر جای گذاشته و بیش از یک میلیون تن از اتباع تاجیک پناهنده شده بودند.

در همین حال، عده زیاد ساکنان بزرگسال شهر دوشنبه که در مورد استقلال و دستاورد و کمبودیهای آن صحبت می‌کردند، استقرار صلح و ثبات در این کشور را از بزرگترین دستاورد 20 سال اخیر ارزیابی کردند.

صدرالدین سفراف، یک ساکن بازنشسته شهر دوشنبه گفت، با وجود مشکلات فراوان اقتصادی کنونی او نمی‌خواهد روزهای دهشتبار دوران جنگ داخلی در تاجیکستان تکرار شود.

به گفته آقای سفراف، در سالهای 1992-1993 در شهر دوشنبه گرسنگی حکمفرما بوده و او در نزد کارخانه نان برای خریداری نان شب را صبح می‌کرد.

پرزیدنت رحمان نیز روز گذشته ضمن سخنرانی در همایش جشن استقلال تأکید داشت که در اوایل دهه 1990 "مردم تاجیکستان حقوق هم طلب نمی‌کردند، از کمبود برق و گاز شکایت نداشتند. تنها آرزوی صلح و آرامی را داشتند."

در همین حال، عده ای از مصاحبان که از افشای نامشان خودداری کردند، از وضعیت دشوار اقتصادی، بیکاری و افزایش منظم قیمتهای مواد غذایی شکایت کرده و گفتند که این وضع می‌تواند تعداد نارضاها را در کشور افزایش داده و در نهایت، به تشنج اوضاع در جامعه تاجیکستان منجر شود.

عده دیگر، برگزاری تدابیر باشکوه و پُرمخارج جشن استقلال و افتتاح بلندترین پرچم و نشان دولتی، آماده کردن پرچم بیش از 2 هزار متری را در شرایط دشوار اقتصادی یک امر نالازم خوانده و گفتند، خوب می‌بود این مبالغ برای کمک به خانواده‌های فقیر که تعدادشان همه‌ساله افزایش می‌یابد، مصرف شود.

به نقل از سایت بی بی سی فارسی