بسم الله الرحمن الرحیم

خط کرلیک

یکی از مشکلات جدی ایرانیان در تاجیکستان عدم آشنایی با خط کرلیک  است  خطی که توانایی انتقال ضرافت ها و زیبایی های کلام کهن و نیاکانی تاجیکان را ندارد. در پی دو قطعه شعر از نبی الله سنتی (Набиюллохи Суннатй )به دو خط  نیاکان و کرلیک تقدیم حضور می گردد.

Ало эй сафҳаи дарё,
Сапедй, ҳамчу руйи ёр.
Ба руят дард бинвисам,
Бубар аз ман ба суйи ёр.

الا ای صفحه دریا!
سپیدی همچو روی یار
به رویت درد بنویسم
ببر از من به سوی یار

Ало эй мавчҳои варшикаста,
Зи ман туфон биёмузед.
Ало эй абрҳои бе сару пой,
Сиришк аз ман барандузед.

الا ای موجهای ورشکسته!
زمن طوفان بیاموزید
الا ای ابرهای بی سر وپای!
سرشک از من براندوزید
Ало эй сафҳаи дарё,
Чу борон бар ту омезад,
Бигу бар ёри ман, ки у,
Ба зулфат гул биёвезад.

الا ای صفحه دریا!
چو باران بر تو آمیزد
بگو بر یار من که او
به زلفت گل بیاویزد

Ало дарё, ало эй мавчҳоят,
Ба сони синаҳои бардамида,
Замоне, то ба субҳи соф,
Ба суйи қуллаҳояш ман хазида.
الا دریا! الا ای موجهایت
به سان سینه های بر دمیده
زمانی تا به صبح صاف
به سوی قله هایش من خزیده

Чу сони мавчҳоят мехазидам,
Миёни бозувони хурд.
Ду дастам дар камарбандаш,
Чу мавчат ғутаҳо мехурд.

چو سان موجهایت می‌خزیدم
میان بازوانی خُرد
دو دستم در کمربندش
چو موجت غوطه‌ها می‌خورد

Чу мавчат бусабахшй буд,
Ба соҳилҳои лабҳояш.
Ба мавчат маҳ чило дорад,
Танам бар тан ба шабҳояш.

چو موجت بوسه بخشی بود
به ساحل‌های لب‌هایش
به موجت مه چلا دارد
تنم بر تن به شبهایش

Чилои ғабғабаш ҳар шаб,
Ба руйи бистарам мерехт,
Арақ аз ҳар тори муйи у,
Ба руйи синаам мебехт.

چلای غبغبش هر شب
به روی بسترم می‌ریخت
عرق از تار موی او
به روی سینه ام می بیخت

Ало дарё, ало эй сафҳаи зебо,
Ки рангин кардам имшаб сафҳаатро,
Маро бахшо, маро бахшо, маро бахш,
Ки ғамгин кардам имшаб сафҳаатро.


الا دریا! الا ای صفحه زیبا!
که رنگین‌کردم امشب صفحه‌ات را
مرا بخشا،مرابخشا،مرابخشا
که غمگین کردم امشب صفحه ات را

Байни ишки ману ту
بین عشق من وتو




Байни ишқи ману ту отифаи марзи Илоҳ аст!
Ту набишкан, ки варо, чону дилам, сахт гуноҳ аст!


بین عشق من وتو عاطفه مرز الاه است
تو نبشکن،که ورا،جان ودلم ،سخت گناه است



Байни лабҳои ману ту аташи бусаи гарм аст,
Байни оғуши ману ту ҳавасу оташу шарм аст.


بین لب‌های من وتو عطش بوسه گرم است
بین آغوش من وتو هوس و آتش و شرم است


Байни мо сарҳади хоҳишу ҳавас буд, вале ку?
Субҳи мо валвалаи бонги чарас буд, вале ку?

بین ما سرحد خواهش و هوس بود ولی کو؟
صبح ما ولوله بانگ جرس بود ولی کو؟



Субҳи мо бусаситониву ҳамоғушу вафо буд.
Субҳи мо чони ба чониву гулоғушу сафо буд.


صبح ما بوسه ستانی و هماغوش ووفا بود.
صبح ما جانی به جانی و گل‌آغوش و صفا بود.


Субҳи бедории мо буд ҳаме сина ба сина.
Набзи оғуши ту ҳангомае дар қабзи камина.


صبح بیداری ما بود همه سینه به سینه
نبض آغوش تو هنگامه ای در قبض کمینه



Магарам баъди чунин валвалаву дорунадорй,
Бо чй қувват шиканам ҳамҳамаи оинадорй?


مگرم بعد چنین ولوله ودار وندار
با چه قوت شکنم همهمه آینه داری؟


Баъди ту муйи ту мондаст ба болини гули ман.
З-ин пасам бистари ту қиблаи маъсуми дили ман.


بعد تو موی تو ماندست به بالین گُل من
زین پسم بستر تو قبله معصوم دل من


Мешамад ашки манат буйи туро сачдакунон, бин.
Руйи болини тар аз ашк, дилошуби ман аст ин.


می‌شمد اشک من‌ات بوی تو را سجده کنان بین
روی بالینِ تر از اشک،دل‌آشوب من است این.



Руйи болин ману ту роз ба шабҳо, ки бигуфтем.
Зи сари шавқ абад нолакунон ҳеч нахуфтем.


روی بالین من وتو راز به شب‌ها که بگفتیم
زسر شبق ابد ناله‌کنان هیچ نخفتیم


То саҳар маст ба оғуши ту сармаст хазидам.
Бизадам хеш ба оғуши ту, бо шаст хазидам.


تا سحر مست به آغوش تو سرمست خزیدم
بزدم خویش به آغوش تو با شست خزیدم


Байни мо фосилаи сол басе шастпарй рафт.
Андароғуши сияҳчурдалаҳад хотираҳо хуфт.


بین ما فاصله سال بسی شست پری رفت
اندر آغوش سیاه‌چرده لحد خاطره‌ها خفت


Бинишин дар сари ин мадфани мо ёри диловез.
Даме фарёд бизан, дурр зи чашмони худо рез.


بنشین درسر این مدفن ما یار دلاویز
دمی فریاد بزن،درٌ ز چشمان خدا ریز


Инакам, боз ману кунчаки танҳоии бераҳм.
Инакам, боз ману гиряву овоии бераҳм.


اینکم،باز من و کُنجک تنهایی بی‌رحم.
اینکم ،باز من وگریه و آوایی بی‌رحم


Байни ишқи ману ту отифаи марзи Илоҳ аст!
Ту набишкан, ки варо, чону дилам, сахт гуноҳ аст!

بین عشق من وتو عاطفه مرز اله است!
تو نبشکن، که ورا،جان ودلم،سخت گناه است!

منبع:
http://nomaishq.blogspot.com/