بسم الله الرحمن الرحیم

انور جان

انور جان اهل خجند است. اما در ۱۵ سال گذشته بیشتر در روسیه زندگی کرده است. او در حوالی مسکو برای یک شرکت ساختمانی کار می کند. انورجان ۵۵ ساله پنج دختر و ۱۲ نوه دارد و تنها از راه کار کردن در روسیه می تواند خرج خانواده بزرگ و در حال رشدش را درآورد.او مردیست مودب با ظاهری رنگ پریده و کوچک اندام. نمی توان به راحتی او را در فضای خشن ساختمان سازی مسکو و در زمستانهای سرد تصور کرد. اما خودش را خوش شانس می داند برای اینکه صاحب کار ش با او همکارانش خوب رقتار می کند. وقتی از انور خان درباره خانواده اش می پرسی، چشمانش اشک آلود می شود. او می گوید خداحافظی کردن با آنها دشوار است. "دخترم همیشه گریه می کند. اما چاره ای ندارم." انوار جان به ما می گوید همه چیز در تاجیکستان گرانتر از روسیه است از جمله گوشت، آرد و حتی روغن خوراکی.

این روزها شمار زنهایی که به شمال سفر می کنند هم رو به افزایش است. آنها درجستجوی کار به عنوان نظافتچی، مغازه دار یا پیش خدمت عازم روسیه می شوند. انور جان با صراحت می گوید: اگر روسیه نبود همه ما از گرسنگی به جان هم می افتادیم. در دو دهه گذشته پس از استقلال تاجیکستان ملت این کشور به ملت کارگرهای مهاجر تبدل شده است. دو منبع اصلی درآمد در این کشور قربانی واقعیتهای نظام کاپیتالیستی شده . فرصت های شغلی در کارخانه ها از بین رفته و امرار معاش از راه کشاورزی دشوار شده است.

انور جان یکی از یک میلیون کارگری ست که بر اساس آماری های تخمینی، در روسیه کار می کنند. این میزان بیش از ده درصد جمعیت تاجیکستان است. زندگی در روسیه آسان نیست و سالانه صدها کارگر مهاجر در حادثه های صنعتی یا حمله های نژاد پرستانه کشته می شوند. این مهاجرت عظیم تاثیر عمیقی بر جامعه تاجیک گذاشته. الگوی معمول زندگی در حال تغییر است، گاهی در جهت بهتر شدن و گاهی برعکس. "پولی که مهاجران از روسیه برای خانواده هایشان در تاجیکستان می فرستند، خرج درست کردن و تعمیرات خانه هایشان می شود، صرف چیزهایی می شود که حتی رویایش را هم در دوران شوروی سابق نمی دیدند؛ حمام های درست و حسابی، ماشین لباس شویی و اتومبیل."

جوانانی که در گذشته ازدواج می کردند و در روستا می ماندند، حالا در جستجوی افق های تازه سفر می کنند. آنها در مقایسه با پدر و مادرهایشان انتظارات بیشتری از زندگی دارند. اما جنبه منفی آن فروپاشی بعضی از خانواده هاست. همه مردها مانند انور جان نیستند. خیلی ها در روسیه دوباره ازدواج کرده اند و خانواده هایشان را در تاجیکستان رها کرده اند. بعضی از افراد مسن حالا با نوه هایشان تنها زندگی می کنند. اتفاقی که در تاجیکستان تازگی دارد. اما پیدا کردن کسی که در تاجیکستان از وضعیتش گله مند باشد، مشکل است. انور جان نمونه کسی ست که سعی می کند از فرصتهای موجود بهترین استفاده را ببرد و به آینده بهتر امیدوار باشد.

منبع : سایت بی بی سی فارسی