چکامه گیسو

در خیابانهای دوشنبه تاجیکستان چیزهایی را می شود دید که امکان دیدنشان در ایران وجود ندارد . یکی از این دیدنیها ، لباسهای خوش رنگ و خوش نقشی است که بخشی از بدن و اندام بانوان را پوشانده است. اما آنچه از این بانوان دیدنی تر است گیسوان بلند و آراسته و عمدتاً بافته است .


یکی از چاره بینی های (تلاش های) فرهنگی برای احیاء ، حفظ و رونق عنعنه ها(سنتها) برگزاری مستمر فستیوال یا آزمون های چکامه گیسو در اقصی نقاط کشور است .

در این چکامه که در تمامی محلات شهرها و دهات برگزار می گردد ؛ آرایش و پرورش مو، طراوت و زیبایی مو، زلف اندازی و کاکل بافی و.... موضوع مقایسه و آزمون است و به برگزیدگان در هر مرحله تحفه ها یی( هدایا و جوایزی) اهداشده و برگزیدگان به مراحل بالاتر راه می یابند.

بر اساس گزارش هایی که به صورت مستمر از شبکه های تلویزیونی پخش می شود در این چکامه ها برنامه های متنوع و شادی از جمله عروس آرایی ، اجرای تئاتر، رقص ، آواز خوانی و... برگزار می گردد.

شایان ذکر است که موی بلند اختصاص به بانوانی که پایبند به لباس سنتی هستند نداشته و حتی آنها که لباس محلی را کناری گذاشته اند گویا هنوز نتوانسته اند از موی خود بگذرند چرا که گویا در تاجیکستان موی بلند نشانه اصالت خانوادگی و دندان طلا نشانه ثروت و مکنت است .