بسم الله الرحمن الرحیم

پروین

بیست و پنجمین روز از آخرین ماه سال زادروز تولد اختر تابناک ادبیات ایران، پروین اعتصامی است. قصد داشتم به این مناسبت اولین بخش از مجموعه شعر و کارگزاری فرهنگی  که به بررسی باورداشتهای پروین در چهار حوزه ارتباط با خدا، خود، دیگران و طبیعت اختصاص داشته و همچنین گزیده دیوان پروین به خط سریلیک را منتشرنمایم که متاسفانه کار به پایان نرسید.درادامه مروری بر زندگینامه پروین می نمایم به این امید که در اولین فرصت بتوانم این کار ناتمام را به سرانجام رسانده و درحدخود معرف پروین به تاجیکان باصفا و شعردوست گردم.

رخشنده"پروین" اعتصامی ‌ ‌در 25 اسفند سال 1285 شمسی در تبریز متولد شد پدرش"یوسف اعتصامی"معروف به اعتصام الملک نویسنده و روزنامه نگار بود او همان است که اولین "چاپخانه" را در تبریز بنا کرد ، مدتی هم نماینده ی مجلس بود. مادرش اختر اعتصامی نیز که زنی باسواد و فرهیخته بود در پرورش احساسات لطیف و شاعرانه دخترش نقش مهمی داشت.

پروین در کودکی با خانواده به تهران آمده ادبیات فارسی و عربی را نزد پدر فرار گرفت. در هشت سالگی با به نظم کشیدن داستانهایی که پدرش از کتب انگلیسی، ترکی، عربی برایش ترجمه می‌کرد، شعرگویی را آغاز ‌نمود. او در تمام دوران تحصیلی، شاگرد ممتاز بوده به ویژه در زمینه زبان انگلیسی آن قدر پیگیر و مستمر بود که می توانست کتابها و داستانهای مختلفی انگلیسی را خوانده و ترجمه کند.

 شاعران و اندیشمندانی همچون دهخدا، بهار، اقبال آشتیانی، نفیسی و ... که از دوستان پدر پروین بودند، معمولاً در یکی از روزهای هفته در خانه آنها جمع می شدند، و در زمینه های مختلف ادبی بحث و گفتگو می کردند. پروین نیز درجمع آنها شعری می خواند، آنها نیز او را تشویق می کردند.

اشعار پروین را می‌توان به دو دسته تقسیم کرد: دسته اول اشعاری هستندکه به سبک خراسانی گفته شده و شامل اندرز و نصیحت بوده و بیشتر به اشعار ناصرخسرو شبیه‌است. دسته دوم اشعاری هستند که به سبک گفته شده و بیشتر جنبه داستانی به ویژه از نوع مناظره دارد و به سبک شعر سعدی نزدیک است. و شهرت بیشتری دارند.

مضمون‌های متنوع اشعار پروین مانند باغ پرگیاهی است که روح خواننده را نوازش می‌دهد.او موضوعات حکمتی و اخلاقی را با چنان زبان ساده و شیوایی بیان می‌دارد که خواننده را از هر طبقه تحت تاثیر قرار می‌دهد. اشعار وی پیش از آنکه به صورت دیوان منتشر شود در مجله بهار انتشار می‌یافت.

دیوان اشعار پروین اعتصامی‌که شامل 6500 بیت از قصیده و مثنوی و قطعه است تاکنون چندین بار به چاپ رسیده است.مقدمه دیوان به قلم ملک الشعرای بهار است که پیرامون سبک اشعار پروین و ویژگیهای اشعار او نوشته است.

پروین در نوزده تیر ماه 1313 با پسر عموی خود ازدواج کرد. شوهرش رئیس شهربانی کرمانشاه بود. اخلاق نظامی ‌او با روح لطیف و آزاده پروین مغایرت داشت. و سرانجام این ازدواج ناهمگون پس از دو ماه و نیم به جدایی کشید.

 شانزدهم فروردین سال 1320 پروین در آغوش مادرش چشم از جهان فرو بست و پیکر پاکش در قم درآرامگاه خانوادگی و کنار مزار پدرش در جوار حضرت معصومه (س) به خاک سپرده شد.