بسم الله الرحمن الرحیم

پیشینه  نوروز

نوروز واژه‌ای مرکب است از دو جزء نو و روز به معنای روز نوین ، جدید و تازه.ابوریحان بیرونی در تعریف نوروز نقل می‌کند: "نخستین روز است از فروردین ماه و از این جهت روز نو نام کردند، زیرا که پیشانی سال نو است.

مشاهیر قرن چهارم و پنجم هجری همچون فردوسی، عنصری، بیرونی، طبری و بسیاری دیگر، پیشینه نوروز را از پادشاهی جمشید چهارمین پادشاه دوره پیشدادی می‌دانند.

فردوسی در شاهنامه اش آورده است که: وقتی جمشید از کارهای کشوری بیاسود بر تخت کیانی نشست و همه بزرگان لشکری و کشوری بر گرد تخت او فراهم آمدند. جمشید آن روز را که نخستین روز از فروردین و آغاز سال بود،" نوروز" نامید و جشن گرفت.

به جمشید گوهر افشاندند

مر آن روز را روز نو خواندند      

چنین روز فرخ از آن روزگار

بمانده از آن خسروان یادگار   

مورخین و محققان درباره جایگاه نوروز با هم اختلاف دارند. به نظر میرسد آریائی‌ها از مهاجرت به فلات ایران و هم مرز شدن با تمدن میانرودان سال را به دو قسمت تقسیم می‌کردند که هر یک با انقلابی شروع می‌شد و دو جشن نوروز و مهرگان سرآغاز این دو انقلاب بودند. یعنی هنگام انقلاب تابستانی جشن نوروز گرفته می­شد و زمان انقلاب زمستانی جشن مهرگان پاس داشته می‌شد.

در باور زرتشت، ماه فروردین (نخستین ماه گاهشماری خورشیدی ایرانیان) به فرهوشی (سرزندگی) اشاره دارد به اینکه دنیای مادی را در آخرین روزهای سال دچار دگرگونی می‌کند.

روایت دیگر این است که در این روز ویژه (یکم فروردین)، جمشید، پادشاه پیشدادی، بر روی تخت طلایی نشسته بود در حالیکه مردم او را روی شانه‏‌های خود حمل می‏‌کردند. آنها پرتوهای خورشید را بر روی پادشاه دیدند و آن روز را جشن گرفتند.

با هر پیشینه ای که برای نوروز قائل هستید تبریک من را برای این عید سعید که در باستانی بودنش شبهه ای نیست پذیرا باشید.