بسم الله الرحمن الرحیم

"غایبانه"

دانشگاهها و مراکز آموزش تاجیکستان به دو شیوه کلی پذیرش دانشجو دارند؛ غایبانه و روزانه.

دانشجویان ایرانی برای اینکه از همان ابتدا به فکر مدرک و ارزشیابی مدارک خود هستند، دانشگاهها و مراکز آموزشی تاجیکستان را مجاب ساخته اند که در قراردادهای ثبت نامی و گواهیهای صادره از یکی از عناوین غیر حضوری، نیمه حضوری و حضوری استفاده کنند.

تقریباً همه دانشجویان حضوری که دانشجوی روزانه شناخته می شوند به علت اقامت در تاجیکستان، تعامل با مردم، دانشجویان دیگر و اساتید و کادر اداری و آموزشی مراکزآموزشی تاجیکستان، با فرهنگ مردم و فرهنگ آموزشی و مراکز آموزشی تاجیکستان آشنا شده و کارهای علمی خود را با هماهنگی استاد راهنما و... پیگیر هستند.

دانشجویان غیرحضوری و نیمه حضوری یا همان دانشجویان غایبانه، که سفرهای کوتاه مدت به تاجیکستان داشته و معمولاً سراسیمه بوده و شتاب هم دارند، امکان ارتباط و تعامل اصولی پیدا نکرده و بعضاً استاد راهنمای خود را هم ندیده و نمی شناسند و با شیوه های اداری و آموزشی هم آشنا نیستند و برخی از آنها متاسفانه  (با استفاده از تجربه های خود در مقاطع پاینتر- در ایران- که مقالات و رساله خود را از جلوی دانشگاه تهران ویا... خریداری کرده و یا با چرب کردن سیبیل بعضی ازاساتید .....)  در تاجیکستان هم  گره های کاری خود را با پول باز کرده و بدون توجه به لطمه ای که به دانشجویان ایرانی شاغل به تحصیل در تاجیکستان می زنند، پشت سر کادر اداری و آموزشی تاجیکستان  حرف زده و آنها را متهم به بی سوادی می نمایند.

هرچند خود بزرگ بینی و تکبر یکی از ویژه گیهای شخصیتی و فرهنگی ما ایرانیان است، اما انصاف نیست که اگر ما نتوانستیم با اساتید و مسئولین اداری و آموزشی تاجیکستان که بسیاری از آنها عالم و فرهیخته هم هستند اما به خاطر صفای باطنی، پرستیژ و کلاس برخی از اساتید ایرانی را رعایت نمی نمایند، ارتباط برقرار کرده و آنها را بفهمیم، به بی سوادی متهمشان نمائیم. به نظرمن این قضاوت بیشتر ناشی از بی انصافی و بی تدبیری این دوستان است که این حداقل را هم متوجه نیستند که اگر ما اساتید دانشگاههای تاجیکستان را کم سواد معرفی کنیم در واقع خود و مدرکی را که در نهایت اخذ خواهیم کرد زیر سوال برده ایم.