بسم الله الرحمن الرحیم

بیچاره فرهنگ

درحال گرفتن عکس از مزار مقسوم سنگ کلوله در نزدیکی شهر فرخار تاجیکستان  بودم که برادر بزرگواری پیام روان کرد: " امشب در مسجد سفارت مراسم بزرگداشت سالروز ولادت حضرت فاطمه زهرا (س) ، سالروز ولادت امام خمینی(ره) و روز مادر و روز زن برگزار خواهد شد."

 

 به کارها سرعت داده و به تعبیر تاجیکان " تیزتر و سراسیمه بد، حی" کردم تا حضور در این مراسم را از دست ندهم و خوشبختانه به موقع رسیدم.

درمیانه مراسم عبارت بیچاره فرهنگ به ذهنم آمد، آنگاه که مجری مراسم  فرستاده ویژه سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی سرکار خانم دکتر... را به پای تریبون فراخواند تا ایشان در کنار رایزن محترم فرهنگی ایران در تاجیکستان و معاون محترم سفیر ایران در تاجیکستان هدایای ده نفر از شرکت کنندگان در مسابقه مکتوب را فارغ از اینکه آیا پاسخ صحیح داده اند یا خیر اهدا کنند.

سرکار خانم دکتر که بنا به معرفی رایزن محترم و مجری مراسم استاد دانشگاه و حوزه بوده و سفرشان به تاجیکستان به خاطر تاخیر پرواز چهل و هشت ساعت طول کشیده است ، به هنگام اهدای هدیه برندگان تکلیف فرمودند که آقایان دریافت کننده هدیه باید اگر همسر دارند هدیه را به همسرشان و اگر مجرد هستند هدیه را به مادرشان تقدیم کنند... در انتهای مراسم هم تریبون در اختیار این فرستاده سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی قرار گرفت تا سخنانی طولانی و پراکنده و با تاکید چند باره براینکه نمی دانسته اند در چه جمعی و برای چه مخاطبی باید صحبت کنند(علیرغم اینکه چهل و هشت ساعت در انتظار پرواز به تاجیکستان بوده اند!!!)، ایراد نمایند سخنانی که امیدوارم توسط مسئولین مربوطه تجزیه و تحلیل شده و به سازمان منعکس گردد تا مشخص شود که ...

بماند و بگذرم ، همان بهتر که برای فرهنگ و بودجه های فرهنگی حیف و میل شده افسوس خورده و به جنبه های مثبت برگزاری این چنین مراسمی از جمله اجرای بسیار جالب گروه موسیقی، دیدن دوستان و نشستن با آنها برسر سفره و خوردن چلوگوشت  و کسب اخبار جدید و... دلخوش باشم.