بسم الله الرحمن الرحیم

آبرو (داستان کوتاه با الفبای نیاکان و نثر تاجیکی)

- با مشقت بسیار از زیر شته و مشت شوهر مست گریخته به حولی برآمد و با اشک شش قطار به آسمان نگریسته ندا کرد:

*خدایا برای کدام گناهم این بلا را به سرم آورده ای؟ آخر جانم را به لبم آورده است این خدا بی خبر. دیگر نمیتوانم. طاقتش را ندارم. می روم از اینجا از سرش ماند خانه و درش.

- دختر قدرسش(نورس- دم بخت) که در برش گریان می ایستاد او را به آغوش کشیده با فغان گفت:

**آچه جان آخر به کجا می روی؟ می خواهی آبرویمان را ببری ؟ مگر فراموش کرده ای که رحمتی بی بی ام می گفت: "قورباغه شوی دارد آبرو دارد"!!

 

 

همان داستان با نثر فارسی

- با مشقت بسیار از دست کتک های شوهر مست گریخته به حیاط آمده و با اشک فراوان به آسمان نگریسته ضجه زد:

*خدایا برای کدام گناهم این بلا را به سرم آورده ای؟ جانم را به لبم آورد این ازخدا بی خبر. دیگر نمیتوانم... طاقتش را ندارم.... می روم از اینجا بماند این خانه و زندگی برای خودش.

- دختر دم بختشان گریان مادرش را به آغوش کشیده با فغان گفت:

**مادر جان کجا می روی؟ می خواهی آبرویمان را ببری ؟ مگر فراموش کرده ای که خدا بیامرز بی بی می گفت: "قورباغه شوی دارد آبرو دارد"!!

 

(داستان کوتاه آبرو با الفبای سرلیک)

Обрӯ

 

Бо машаққати бисёр аз зери шаттаву мушти шавҳари маст гурехта ба ҳавлӣ баромаду бо ашки шашқатор ба осмон  нигариста нидо кард:

-Худоё барои кадом гуноҳам ин балоро ба сарам овардаӣ?Охир ҷонамро ба лабам овардааст ин худобехабар!Дигар наметавонам, тоқаташро надорам!Меравам аз ин ҷо ,аз сараш монад хонаву дараш!

Духтари қадрасаш ,ки дар бараш гирён меистод,ӯро ба оғӯш кашида,  бо фиғон гуфт:

-Очаҷон охир ба куҷо меравӣ,мехоҳӣ обрӯямонро бибарӣ?Магар фаромӯш кардӣ ,ки раҳматии бибиям мегуфт:"Қурбоққа шӯ дорад

,обрӯ дорад".

Дилафрӯз  Қурбонова       28-10-2012