سوره قارعه

Сураи Қориъа

بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِیمِ

سرآغاز گفتار نام خداست

که بخشنده و مهربان خلق راست

Сароғози гуфтор номи Худост,

Ки бахшандаву меҳрбон  халқрост.

از آن روز کوبنده گویم که چیست"1"

چه کوبنده­ای، قابل وصف نیست"2"

Аз он рўзи кўбанда гўям  ки чист , (1)

Че кўбандае  қобили васф нест . (2)

چه چیزی ترا کرده آگه کنون

که آنروز کوبنده چونست و چون"3"

Че чизе туро карда огаҳ кунун ,

Ки он рўзи кўбанда чуннасту  чун  (3)

مَلَخ­وار مردم بخیزند و نیز"4"

چو پشمی شود کوهها، ریز ریز"5"

Малахвор мардум бихезанду низ, (4)

Чу пашме шавад кўҳҳо, рез – рез . (5)

چو سنگین بود، وزن اعمال کس"6"

در عیشی درآید سزاوار و بس"7"

Чу сангин бувад вазни аъмоли кас , (6)

Дар эйше дарояд сазовору бас . (7)

ولی هرکه شد وزن کارش چو کاه"8"

به هاویه اُفتد به اندوه و آه"9"

Вале ҳар кӣ шуд вазни кораш чу коҳ, (8)

Ба ҳовия уфтад ба андўҳу оҳ . (9)

چه­دانی که­ هاویه چونست­و چون"10"

یکی آتشی، سوزش از حد برون"11"

Че донӣ  ки ҳовия чуннасту  чун ? (10)

Яке оташе  сўзаш аз ҳад бурун . (11)