بسم الله الرحمن الرحیم

سازمان و مدیریت فرهنگی       مجید اسدی[1]

СОЗМОН ВА МУДИРИЯТИ ФАРЊАНГЇ    Маљиди Асадї

در ادامه مطلب بحثی تحت عنوان سازمان و مدیریت فرهنگی را می توانید به همراه ترجمه آن به زبان تاجیکی (خط­کرلیک) و همچنین چکیده مقاله به دو زبان انگلیسی و روسی را مطالعه فرمائید . امیدوارم با اظهار نظرهای شما این بحث را کاملتر نمایم.



[1] - دانشجوی P.H.D    فلسفه فرهنگ پژوهشگاه فلسفه آکادمی علوم جمهوری تاجیکستان


سازمان و مدیریت فرهنگی مفاهیم جدید و نوینی هستندکه در سال‌های اخیر مطرح شده است. این امر به معنای عدم وجود سازمان و مدیریت فرهنگی در جوامع پیشین یا عدم وجود فعالیت‌ها و برنامه‌های فرهنگی در پیشینه جوامع بشری نیست. اساساً از هنگامی که بشر، زندگی جمعی خویش را شروع کرده، با فرهنگ و فعالیت فرهنگی ارتباط داشته است، اما مدیریت بر حوزه فرهنگ و مدیریت فعالیت‌های فرهنگی ـ‌به معنای خاص‌ـ سابقه دیرینه‌ای ندارد. اهتمام به سازمان و مدیریت فرهنگی، به عنوان یک مقوله جدی مدیریتی، در اواخر قرن نوزدهم مطرح شد. و در این میان، سازمان یونسکو از سال 1970 به بعد، کنفرانس‌های بین دولتی متعددی در سطح جهانی و منطقه‌ای درباره سیاست و مدیریت فرهنگی، برگزار کرده است.[1]

Созмон ва мудирияти фарњангї мафњумњои навине њастанд, ки дар чанд соли охир матрањ шудааст. Ин кор ба маънои вуљуд надоштани созмон ва мудирияти фарњангї дар љомеањои пешин ва ё вуљуд надоштани фаъолиятњову барномањои фарњангї дар пешинаи љомеањои инсонї нест. Асосан, аз њангоме ки инсон зиндагии љамъии хешро шурўъ карда, бо фарњанг ва фаъолиятњои фарњангї иртибот доштааст, аммо мудирият бар њавзаи фарњанг ва мудирияти фаъолиятњои фарњангї – ба маънои хос- собиќаи деринае надорад. Эњтимом ба созмон ва мудирияти фарњангї, ба унвони як категория (маќула)-и љиддии мудириятї дар охирњои асри 19-ум матрањ шуд. Ва дар ин миён созмони ЮНЕСКО аз соли 1970 ба баъд, конфренсияњои байни давлатии мутаддиде дар сатњи љањонї ва минтаќаї дар бораи сиёсат ва мудирияти фарњангї баргузор карда аст

دلایل فراوانی را می­توان برای ضرورت مدیریت فرهنگی، اقامه کرد که عمده آن به نقش و کارکردهای فرهنگی در جامعه باز می­گردد. در حقیقت نقش فرهنگ برای یک جامعه، به مثابه روح برای جسم آدمی است و همچنان که سلامت روحی و روانی انسان نیازمند عنایت جدی و برنامه­ریزی و به کارگیری فعالیت و اقدامات مناسب است، و هرگونه بی­توجهی و غفلت از آن می­تواند به حیات فردی و اجتماعی انسان اختلال وارد آورد، بی­توجهی و عدم اهتمام لازم به مقوله فعالیت­های فرهنگی نیز می­تواند صدمات و لطمات جبران­ناپذیری بر حیات یک ملت وارد آورده، آن را در معرض فرسودگی و نابودی قرار دهد.[2] 

Далелњои фаровонеро метавон барои зарурати мудирияти фарњангї иќома кард, ки бештари он ба наќш ва коркардњои фарњангї дар љомеа боз мегардад. Дар њаќиќат, наќши фарњанг барои як љомеа ба монанди рўњ барои љисми одамї аст ва њамчунон ки саломати рўњию равонии инсон ниёзманди инояти љиддї ва барномарезї ва бакоргирии фаъолият ва иќдомоти муносиб аст ва њар гуна бетаваљљўњї ва ѓафлат аз он метавонад ба њаёти фардї ва иљтимоии инсон халал ворид намояд, онро дар маърази фарсудагї ва нобудї ќарор дињад

ضمن اینکه محافظت قوی و مؤثر از مرزهای فرهنگی و پاسداری از باورها و ارزش­ها و سنن ملی در برابر تهاجم بیگانگان، نیازمند  مدیریت­های موفق در همه سطوح فرهنگی است .

Зимни ин ки муњофизати ќавї ва муассир аз марзњои фарњангї ва посдорї аз боварњо ва арзишњо ва сунани миллї дар баробари тањољуми бегонагон ниёзманди мудириятњои муваффаќ дар њама сатњњои фарњангї аст.

اگر مدیریت را «فرایند به‌کارگیری مؤثر و کارآمد منابع مادی و انسانی در برنامه‌ریزی، سازماندهی، بسیج منابع و امکانات، هدایت و کنترل برای دستیابی به اهداف سازمانی براساس نظام ارزشی مورد قبول»[3]

Агар мудириятро «фароянди бакоргирии муассиру коромади манбаъњои моддї ва инсонї дар барномарезї, созмондењї, басиљи (љамъоварии) манобеъ ва имконот, њидоят ва кантрол барои дастёбї ба маќсадњои созмонї бар асоси низоми арзишии мавриди ќабул»

بدانیم، می‌توان مدیریت فرهنگی را فرایند برنامه‌ریزی، سازماندهی، بسیج منابع و امکانات، هدایت و کنترل مجموعه فعالیت‌هایی دانست که هدف آن انتقال، تثبیت، ترویج و یا اصلاح وتکامل فرهنگی براساس نظام ارزشی مشخص با تمام اجزا و عناصر آن است. بر این اساس اگر هدف یک فعالیت فرهنگی را در سطح سازمان‌های مسؤول فعالیت و عملیات فرهنگی؛ ایجاد، حفظ، ارتقاء و یا تغییر رفتار مورد نظر بدانیم، بدون شک باید گفت، یک سازمان فرهنگی وظیفه دارد تا مجموعه فعالیت‌های فرهنگی خود را به‌گونه‌ای مدیریت و هدایت نماید، تا منجر به ایجاد، حفظ، ارتقاء و ترویج باورها، ارزش‌ها، هنجارها و الگوهای رفتاری مورد نظر در چارچوب سیاست‌های فرهنگی در فرد و یا جامعه هدف بشود.بنابراین مدیریت فرهنگی به معنای اخص آن گاهی بر یکی از کارکردهای فرهنگ از جمله؛اطلاع رسانی یا تبلیغ و ترویج و یا آموزش تأکید دارد که در این صورت می­توان مدیریت فرهنگی را مثلاً با کارکرد آموزشی ، برنامه­ریزی ، سازماندهی ، هدایت و کنترل کلیه امور و  فعالیت­های مربوط به آن تعریف کرد.

бидонем, метавон мудирияти фарњангиро фароянди барномарезї, созмондењї, басиљи манобеъ ва имконот, њидоят ва кантроли маљмўаи фаъолиятњое донист, ки њадафи он интиќол, тасбит, тарвиљ ва ислоњу такомули фарњангї бар асоси низоми арзишии мушаххас бо тамоми аљзо ва аносири он аст. Бар ин асос, агар њадафи як фаъолияти фарњангиро дар сатњи созмонњои масъули фаъолият ва амалёти фарњангї эљод, њифз, баланд бардоштан ва ё таѓйири рафтори мавриди назар бидонем, бидуни шак, бояд гуфт як созмони фарњангї вазифа дорад то маљмўаи фаъолиятњои фарњангии худро ба гунае мудирият ва њидоят намояд то мунљар ба эљод, њифз, баланд бардоштан ва тарвиљи боварњо, арзишњо, њинљорњо ва намунањои рафтории мавриди назар дар чорчўби сиёсатњои фарњангї дар фард ё љомеа њадаф бишавад. Бинобар ин, мудирияти фарњангї ба маънои ахасси он гоње бар яке аз коркардњои фарњанг, аз љумла, иттилоърасонї ё таблиѓу тарвиљ ва ё омўзиш таъкид дорад, ки дар ин сурат метавон мудирияти фарњангиро масалан бо коркарди омўзишї, барномарезї, созмондењї, њидоят ва кантроли тамоми корњо ва фаъолиятњои марбут ба он таъриф кард.

در یک نگاه کلان تمامی گروه­ها و سازمان­ها را می­توان سازمانی فرهنگی دانست اما بایداشتراک مساعی و هماهنگی معقول و مستمر تعدادی از افراد برای انجام فعالیت­هایی مشخص، از طریق پذیرفتن وظائف خاص و روابط منظم و منطقی و در راستای تحقق اهدافی که صرفاً ماهیت فرهنگی دارند‏، رادر قالب سازمان فرهنگی تبیین کنیم. بنابر این سازمان فرهنگی مجموعه­ای از منابع گردآمده و سازمان یافته است که این منابع در راستای تحقق اهدافی مشخص، هماهنگ و هم راستا عمل می­کند .سازمان­های فرهنگی را می­توان مانند سایر سازمان ها، پدیده­های اجتماعی هدفمند با نقش ها و کارکردهای اساسی و فعالیت­های مشخصی تعریف نمود که تحقق اهداف فرهنگی را دنبال می­کنند. این سازمان­ها ضمن مشترک بودن در اصول و قواعد کلی مدیریتی با سایر سازمان ها تفاوت عمده­ای دارند، این تفاوت­ها را می­توان در اهمیت اجتماعی مأموریت و وظائف آنها، حساسیت عمومی مردم نسبت به کارکرد آنها، پیچیدگی و دشواری وظائف، ارزشی بودن وظائف و ... دانست.[4]

Дар як нигоњи куллї тамомии гурўњњо ва созмонњоро метавон созмони фарњангї донист, аммо бояд њамкориву мусоидат ва њамоњангии маъќулу бодавоми теъдоде аз афрод барои анљоми фаъолиятњои мушаххас аз тариќи пазируфтани вазифањои хос ва равобити муназзаму мантиќї ва дар ростои тањаќќуќи њадафњое, ки сирфан моњияти фарњангї дорандро дар ќолиби созмони фарњангї табйин кунем. Бинобар ин, созсони фарњангї маљмўае аз манобеи гирдомада ва созмонёфтааст, ки ин манобеъ дар ростои тањаќќуќи ањдофе мушаххас, њамоњанг ва њамросто амал мекунад. Созмонњои фарњангиро метавон монанди соири созмонњо, падидањои иљтимоии њадафманд бо наќшњо ва коркардњои асосї ва фаъолиятњои мушаххасе таъриф намуд, ки тањаќќуќи маќсадњои фарњангиро дунбол мекунанд. Ин созмонњо зимни муштарак будан дар усул ва ќоидањоии куллии мудириятї бо соири созмонњо тафовути умдае доранд, ин тафовутњоро метавон дар ањаммияти иљтимоии маъмурият ва вазифањои онњо, њассосияти умумии мардум нисбат ба коркарди онњо, печидагї ва душвории вазифањо, арзишї будани вазифањо ва ѓайра донист

رسالت و ماموریت اصلی سازمان­های فرهنگی در هر اجتماع صیانت، بالنده سازی وترویج باورها و نشانه­های آن اجتماع است. این سازمان ها باید با تعهد به مجموعه­ای از ارزش­ها، برای حفظ آنها تلاش نمایند و اصل باید بر فرایند نهادینه شدن ارزش­ها و عمق بخشی فرهنگی جامعه باشد.

Рисолат ва маъмурияти аслии созмонњои фарњангї дар њар иљтимоъ сиёнат (нигањдорї), боландасозї (ба рўз кардан) ва тарвиљи боварњо ва нишонањои он иљтимоъ аст. Ин созмонњо бояд бо таањњуд ба маљмўае аз арзишњо барои њифзи онњо талош намоянд ва асл бояд бар фароянди нињодина шудани арзишњо ва умќбахшии фарњангии љомеа бошад

در مورد میزان دخالت دولت‌ها در سازمان و مدیریت فرهنگی سه نوع نگرش وجود دارد. در نگرش اول، حوزه‌ی فرهنگ باید به‌طور کامل به بخش خصوصی سپرده شود. در نگرش دیگر، دولت باید به‌طور مستقیم و کامل فرهنگ را تحت مدیریت و نظارت خویش درآورد. نگرش سوم، میانه است. به این مفهوم که دولت باید خواهان حفظ میراث ملی بوده و آفرینش هنری را بدون آن‌که مسیری برای آن تعیین کند، یا آن را تحت نظارت داشته باشد، تشویق کند. به عبارتی دولت نباید به تولید و تعیین مسیر فرهنگ بپردازد، اما باید شرایط لازم برای توسعه‌ی فرهنگی را از طریق ارایه‌ی رویه‌های اداری و نهادی مناسب فراهم بیاورد.[5]

Дар мавриди мизони дахолати давлатњо дар созмон ва мудирияти фарњангї се навъи нигариш вуљуд дорад. Дар нигариши аввал њавзаи фарњанг бояд ба таври комил ба бахши хусусї супурда шавад. Дар нигариши дуюм давлат бояд ба таври мустаќиму комил фарњангро тањти мудирият ва назорати хеш дароварад. Нигариши сеюм миёна аст. Ба ин мафњум, ки давлат бояд хоњони њифзи мероси миллї буда ва офариниши њунариро бидуни он ки масире барои он таъин кунад, ё онро тањти назорат дошта бошад ташвиќ кунад. Ба иборате давлат набояд истењсол ва таъйини масири фарњанг бипардозад, аммо бояд шароити лозим барои тавсеаи фарњангиро аз тариќи пешнињоди равияњои идорї ва нињодии муносиб фароњам биёварад

پیتر مولینیر [6]  Питер Малиниер

وظایف خاص دولت‌ها را در اداره‌ی امور فرهنگی شامل موارد زیر می‌داند:

1. تشویق آفرینش‌های هنری، بدون کوشش برای کنترل نمودن آن؛ 

2. ایجاد ابزارهای مالی و قانونی ضروری، با به وجود آوردن زیر‌ساخت‌ها و تأسیس نهادهای تخصصی برای حمایت از فعالیت‌هایی که به فرهنگ مرتبط است و جز اینها، به‌منظور توسعه و بسط زندگی فرهنگی؛

3. ایجاد امکانات برای دست‌یابی آزادانه به زندگی فرهنگی و تشویق مشارکت مردم در زندگی فرهنگی.

вазифањои хосси давлатњоро дар идораи корњои фарњангї шомили мавридњои зер медонад:

1. Ташвиќи офаринишњои њунарї, бидуни кўшиш барои кантрол намудани онњо;

2. Эљоди абзорњои молї ва ќонунии зарурї бо ба вуљуд овардани зерсохтњо ва таъсиси нињодњои тахассусї барои њимоят аз фаъолиятњое, ки ба фарњанг муртабит аст ва љуз инњо ба манзури тавсеа ва басти зиндагии фарњангї;

3. Эљоди имконот барои дастёбии озодона ба зиндагии фарњангї ва ташвиќи мушорикати мардум дар зиндагии фарњангї.

وضعیت سازمان و مدیریت فرهنگی ملل از کشوری به کشور دیگر متفاوت است . درتعدادی از کشورها یک وزارتخانه کامل متولی فرهنگ و هنراست. در برخی دیگر از کشورها امور فرهنگی توسط یکی از ادارات وزارتخانه­ای، که فعالیت­های متنوع دیگری دارد، اداره می­شود. دربیش از 40 کشور وزارت فرهنگ و آموزش داریم. و دربیش از 30 کشور فرهنگ باحوزه­های دیگر مثل توریسم، توسعه اجتماعی یا محله­ای، هماهنگی منطقه­ای، امور مذهبی، محیط زیست، امور خارجه، صنایع دستی و تفریحات در هم آمیخته یا امور مربوط به آن توسط وزارتخانه­های گوناگون هدایت می­شود.[7]

Вазъияти созмон ва мудирияти фарњангии милал аз кишваре ба кишвари дигар мутафовит аст. Дар теъдоде аз кишварњо як вазоратхонаи комил мутаваллии фарњангу њунар аст. Дар баъзе дигар аз кишварњо корњои фарњангї тавассути яке аз идорањои вазоратхонае, ки фаъолиятњои мутанавеъи дигаре дорад, идора мешавад. Дар беш аз 40 кишвар Вазорати фарњанг ва омўзиш дорем. Ва дар беш аз 30 кишвар фарњанг бо њавзањои дигар мисли туризм, тавсеаи иљтимої ё мањаллї, њамоњангии минтаќаї, корњои мазњабї, муњити зист, корњои хориља, саноати дастї ва тафрињоти дарњамомехта ё корњои марбут ба он тавассути вазоратхонањои гуногун њидоят мешавад

سیاست­گذاری فرهنگی نیز از کشوری تا کشور دیگر متفاوت است. در برخی کشورها سیاست­گذاری عمدتاً به توسعه هنرها به صورت حرفه­ای و نگهداری میراث فرهنگی مثلاً معماری و آثار هنری و تاریخی که شاهدی بر عظمت گذشته­های یک ملت هستند مربوط می­شوند و نقش سازمان­های فرهنگی مثل موزه­ها ، کتابخانه­ها ، تماشاخانه­ها و مدارس هنری و موسیقی حیاتی تلقی می­شود. در برخی از دیگر کشورها، فرهنگ، آموزش، ارتباطات، علوم و تکنولوژی را بیشتر مرتبط با یکدیگر می­دانند. برخی تجارب محدود نیز در پاره­ای از کشورها وجود دارد که در آنها هماهنگ با اهمیت یافتن بعد فرهنگی توسعه و تأکیدات رهبران سیاسی مذهبی و صاحب­نظران و سازمان­های جهانی در سیاست­گذاری فرهنگی بر بعد فرهنگی توسعه و فرهنگ توسعه توجه شده است.[8]

Сиёсатгузории фарњангї низ аз кишваре то кишвари дигар мутафовит аст. Дар баъзе кишварњо сиёсатгузорї, умдатан бо тавсеаи њунарњо ба сурати њирфаї ва нигоњдории мероси фарњангї, масалан меъморї ва осори њунарї ва таърихї, ки шоњиде бар азамати гузаштањои як миллат њастанд, марбут мешаванд ва наќши созмонњои фарњангї мисли музейњо, китобхонањо, тамошохонањо ва мактабњои њунарї ва мусиќї њаётї талаќќї мешавад. Дар баъзе аз дигар кишварњо фарњанг, омўзиш, иртиботот, улум ва технологияро бештар муртабит бо якдигар медонанд. Баъзе таљрибањои мањдуд низ дар порае аз кишварњо вуљуд дорад, ки дар онњо њамоњанг бо ањаммият ёфтани буъди фарњангии тавсеа ва таъкидоти рањбарони сиёсии мазњабї ва соњибназарон ва созмонњои љањонї дар сиёсатгузории фарњангї бар буъди фарњангии тавсеа ва фарњанги тавсеа таваљљўњ шудааст

سازمان­های­ فرهنگی را از نقطه نظرهای متفاوتی می­توان تقسیم­بندی نمود. از لحاظ کارکرد، سازمان­های فرهنگی را می­توان به سازمان­های تبلیغی، ترویجی، پژوهشی، آموزشی و خبری تقسیم کرد. همچنین می­توان سازمان­های فرهنگی را به سازمان­های سیاست­گذار و سازمان­های مجری سیاست­ها تقسیم نمود. علاوه بر تقسیم­بندی­های فوق سازمان­های فرهنگی را می­توان از نظر میزان وابستگی به دولت دسته­بندی  نمود .

Созмонњои фарњангиро аз нуќтаи назарњои мутафовите метавон таќсимбандї намуд. Аз назари коркард, созмонњои фарњангиро метавон ба созмонњои таблиѓї, тарвиљї, пажўњишї, омўзишї ва хабарї таќсим кард. Њамчунин метавон созмонњои фарњангиро ба созмонњои сиёсатгузор ва созмонњои иљрокунандаи сиёсатњо таќсим намуд. Илова бар таќсимбандињои боло созмонњои фарњангиро метавон аз назари мизони вобастагї ба давлат дастабандї намуд.

سازمان‌های فرهنگی را از نظر هدف و شرح وظایف می‌توان به دو دسته تقسیم کرد:[9]

Созмонњои фарњангиро аз назари њадаф ва шарњи вазифањо метавон ба ду даста таќсим кард

1. سازمان‌هایی که مأموریت و هدف آنها در ارتباط مستقیم با امور فرهنگی قرار دارند.

2. سازمان‌هایی که اهداف اصلی آنها به‌طور غیرمستقیم با امور فرهنگی ارتباط دارد.

1. Созмонњое, ки маъмурият ва њадафи онњо дар иртиботи мустаќим бо корњои фарњангї ќарор доранд.

2. Созмонњое, ки њадафњои аслии онњо ба таври ѓайри мустаќим бо корњои фарњангї иртибот дорад.

سازمان­های فرهنگی را می‌توان بر حسب منابع مالی و گستره‌ی وظایف و مأموریت ها نیزبه سه طبقه تقسیم نمود و در هر طبقه تعدادی از تشکیلات رسمی فعال در بخش فرهنگ و هنر  را قرار دارد:

Созмонњои фарњангиро метавон бар асоси манбаъњои молї ва густараи вазифањо ва маъмуриятњо низ ба се табаќа таќсим намуд ва дар њар табаќа теъдоде аз ташкилоти расмии фаъол дар бахши фарњанг ва њунарро ќарор дод:

طبقه‌ی اول ـ سازمان­هایی که وظیفه و مأموریت آنها به طور کامل در حوزه‌ی فرهنگ قرار دارد و بودجه‌ی سالانه آنها تقربیاً بطور کامل از محل اعتبارات دولتی و در قوانین بودجه‌ی سنواتی تأمین می‌شود.

Табаќаи аввал: Созмонњое, ки вазифа ва маъмурияти онњо ба таври комил дар њавзаи фарњанг ќарор дорад ва будљаи солонаи онњо таќрибан ба таври комил аз мањалли эътибороти давлатї ва дар ќавонини будљаи санавотї таъмин мешавад.

طبقه‌ی دوم ـ سازمان­هایی که وظیفه و مأموریت آنها در حوزه‌یی به جز فرهنگ است، اما بخشی از این سازمان­ها (معمولاً در سطح معاونت یا اداره کل) در حوزه‌ی فرهنگ فعال است.

Табаќаи дуюм: Созмонњое, ки вазифа ва маъмурияти онњо дар њавзае ба љуз фарњанг аст, аммо бахше аз ин созмонњо (маъмулан дар стањи муовинат ё идораи кул) дар њавзаи фарњанг фаъол аст.

طبقه‌ی سوم ـ سازمان­هایی که تمامی یا بخشی از آنها به فعالیت فرهنگی می­پردازند، اما منبع مالی آنها خارج از بودجه‌ی عمومی دولت است .

Табаќаи сеюм: Созмонњое, ки тамомї ё бахше аз онњо ба фаъолияти фарњангї мепардозанд, аммо манбаи молии онњо хориљ аз будљаи умумии давлат аст.

اگر به این تقسیم­بندی، سازمان­ها و مراکز غیر دولتی را هم اضافه نمائیم دستگاه­های فرهنگی را می­توان به این شرح نیز دسته­بندی نمود:

1) سازمان­های فرهنگی سیاست­گذار و نظارت کننده در سطح راهبردی و مدیریت کلان فرهنگی

 2) سازمان­های اصلی مجری سیاست­های فرهنگی

3) سایر سازمان­های مهمی که هدف و رسالت آنها فرهنگی و مجری بخشی از سیاست­های فرهنگی بوده و از بودجه و اعتبارات دولت استفاده می­کنند.

4) واحدهای فرهنگی در سایر سازمان­ها،

5) سازمان­ها و مراکز و کانون­ها و مؤسسات فرهنگی غیردولتی

Агар ба ин таќсимбандї созмонњо ва марказњои ѓайри давлатиро њам изофа кунем, дастгоњњои фарњангиро метавон ба ин шарњ низ дастабандї намуд:

1. Созмонњои фарњангии сиёсатгузор ва назораткунанда дар сатњи стратегї ва мудирияти калони фарњангї.

2. Созмонњои аслии муљрии сиёсатњои фарњангї.

3. Тамоми созмонњои муњимме, ки њадаф ва рисолати онњо фарњангї ва иљрокунандаи бахше аз сиёсатњои фарњангї буда ва аз будља ва эътибороти давлат истифода мекунанд.

4. Воњидњои фарњангї дар соири созмонњо.

5. Созмонњо ва марказњо ва конунњо ва муассисањои фарњангии ѓайри давлатї.    

Бинобар ин, созмонњои фарњангї маљмўањое аз манобеи созмонёфта њастанд, ки дар ростои ба даст овардани њадафњои мушаххас, њамоњанг ва њамросто амал мекунанд, то боварњо ва нишонањои фарњангии љомеаи њадафро посдорї, рўзомад ва тарвиљ намоянд. Бар ин асос, мудирияти фарњангї натиљаи кори барномарезї, созмондињї, басиљи манбаъњо ва имконот, њидоят ва кантроли маљмўаи фаъолиятњоест, ки њадафи он интиќол, тасбит, тарвиљ ва ё ислоњу такомули фарњангї дар љомеаи њадаф бар пояи стратегияи созмони фарњангии марбута аст.

          چکیده مقاله به انگلیسی

The cultural organizations are set of resources, which provides achievement of the certain coordinated objectives, directed on belief and conservations of cultural signs of objectives, as well as cooperation on the basis of this managerial process of culture, to organize, mobilize resources and possibilities, to spend the organization and the control of the actions focused on transfer, stabilization, as well as to assist reform and cultural progress of the society

چکیده مقاله به زبان روسی

Культурные организации являются совокупностью ресурсов которые обеспечивают достижение определенных, согласованных целей направленных на убеждения и сохранения культурных признаков целей, а также содействие на основе этого процесса управления культурой, организовать, мобилизовать ресурсы и возможности, проводить организацию  и контроль мероприятий, ориентированных на передачу, стабилизацию, а также содействовать реформе и культурному развитию общества.



[1] - مولینیر، پیتر، «آموزش حرفه­ای مدیران فرهنگی»، ترجمه علی هاشمی گیلانی، مرکز پژوهشهای بنیادی. تهران، 1372- ص 12

[2] - حاجی ده آبادی، محمد علی، «مدیریت فرهنگی»، انتشارات ولی عصر، تهران، 1382 - ص 66

[3] - رضائیان، علی، «اصول مدیریت»، انتشارات سمت، تهران، 1376 ص 7

 

[4] - دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی «کارنامه شورای عالی انقلاب فرهنگی»، تهران، 1382

[5] - معاونت پژوهش و آموزش وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، «سیاست فرهنگی و الگوی ارائه گزارش در فعالیتهای فرهنگی»، تهران، 1378

[6] - مولینیر، پیتر، «آموزش حرفه­ای مدیران فرهنگی»، ترجمه علی هاشمی گیلانی، مرکز پژوهشهای بنیادی. تهران، 1372

 

[7] - دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی، طرح پژوهشی «سیاستهای ساماندهی فرهنگی کشور»، تهران، 1382

[8] - اجلالی، پرویز، «سیاستگذاری و برنامه­ریزی فرهنگی در ایران»، تهران، 1379 ص 52 56

[9] - دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی، «شرایط و ویژگیهای عزل و نصب مدیران فرهنگی»، تهران، 1382